Dziś

W utworze "Dziś" Kazimierz Przerwa-Tetmajer utożsamia się ze swoimi rówieśnikami - pokoleniem dekadentów, ludźmi, którzy cierpią z powodu przedwczesnego poczucia starości psychicznej, uczuciowej i intelektualnej. Podmiotem lirycznym jest poeta - dekadent. Poeta nazywa swoje pokolenie "dziećmi krytyki, wiedzy i rozwagi”, czyli spadkobiercami idei pozytywistycznych. Nie potrafią jednak przeciwstawić się losowi, boją się ryzyka, w nic nie wierzą. Pokolenie poety chociaż fizycznie młode jest znudzone życiem, otaczającym światem. Ludzie ci nie akceptują poglądów reprezentowanych przez ogół społeczeństwa, pogardzają pogonią za pieniądzem, życiem w dobrobycie. Nie widzą sensu w jakimkolwiek działaniu.

Pokolenie przedstawione w wierszu "Dziś" ma poczucie braku własnej wartości:

"My nie tracimy nic, bośmy od razu

nic nie przynieśli”.

Wiersz ma budowę ciągłą, składa się z dwunastu wersów, każdy liczy 12 zgłosek. Występują w nim rymy: aabbcddcefef.

Środki artystyczne:

metafory:

"choćby nam dano skrzydła Ikarowe,

Nie mielibyśmy do lotu odwagi”; pokolenie jest zbyt słabe, by podjąć jakikolwiek wysiłek;

"a serce pęka w nas i we krwi pływa”; rozpacz, poczucie wszechogarniającego smutku;

"Dzieci krytyki, wiedzy i rozwagi”; zarzut skierowany do pozytywistów, którzy wydali pokolenie w nic niewierzące.