Bruno Schulz - biografia

Bruno Schulz (1892-1942)

Bruno Schulz pochodził z niewielkiego Drohobycza koło Lwowa. Urodził się 12 lipca 1892 r. w rodzinie zasymilowanych galicyjskich Żydów. Był trzecim i najmłodszym dzieckiem 46-letniego Jakuba Schulza, kupca bławatnego, i Henrietty, z domu Kuhmerker, córki zamożnego handlarza drewnem. W rodzinie Brunana Schulza nie kultywowano tradycji żydowskich, jego rodzina była polskojęzyczna.

Dzieciństwo i młodość Brunona Schulza przebiegły w jednopiętrowym domu nr 12 przy Rynku w Drohobyczu; rodzina mieszkała na piętrze. Na parterze znajdował się sklep towarów łokciowych. Ten dom można odnaleźć w cyklu opowiadań Brunona Schulza "Sklepy cynamonowe".

W latach 1902-1910 Bruno Schulz był uczniem gimnazjum Cesarza Franciszka Józefa w Drohobyczu. Maturę zdał z odznaczeniem. W 1910 r. rozpoczął studia architektoniczne na Politechnice Lwowskiej. Niestety wybór nie był właściwy, w 1913 roku powrócił do wytęsknionego domu i miasta. W tym samym roku z powodu choroby ojca Brunona Schulza zlikwidowano sklep, a rodzina przeniosła się do domu zamężnej siostry Brunona Schulza Hanny Hoffmanowej na ulicę Bednarską (wtedy Floriańską 10).

W latach 1914-15 Bruno Schulz studiował malarstwo na ASP w Wiedniu. W 1915 roku zmarł jego ojciec. Następne lata Bruno Schulz spędza na samokształceniu, maluje oraz tworzy prace graficzne.

W latach 1924-41 Bruno Schulz pracował jako nauczyciel rysunków i kierownik wydziału robót ręcznych w państwowym gimnazjum im. Króla Władysława Jagiełły. Po śmierci brata Izydora spadł na Brunona Schulza obowiązek utrzymania rodziny (matki, siostrzeńców, siostry). Nie przepadał za tą pracą i często skarżył się na nią w listach do przyjaciół (a korespondował m.in. z Witoldem Gombrowiczem, Witkacym i Arturem Sandauerem).

Początki twórczości literackiej Brunona Schulza zbiegają się z latami, kiedy był nauczycielem. W 1933 r. Bruno Schulz zadebiutował w "Wiadomościach Literackich" opowiadaniem "Ptaki". W tym samym roku dzięki pomocy Zofii Nałkowskiej wydał w wydawnictwie Rój "Sklepy cynamonowe". Pierwszy znany utwór, "Noc Lipcowa" z 1928 r., został opublikowany dopiero w 1936 r., w tomie "Sanatorium pod Klepsydrą".

Nikomu nie znany nauczyciel z dnia na dzień stał się postacią publiczną. Bruno Schulz zaczął częściej bywać w Warszawie, wszedł w świat literacki.

W latach 1941-42 Bruno Schulz znalazł się w żydowskim getcie w Drohobyczu. Dostał się wtedy "pod opiekę" gestapowca Feliksa Landaua, dla którego malował obrazy i porządkował skonfiskowane przez Niemców księgozbiory. Przyjaciele z Warszawy przygotowywali mu fałszywe papiery (prawdopodobnie Nałkowska i Truchanowski). Dzień przed planowanym wyjazdem Bruno Schulz został zastrzelony na ulicy przez gestapowca Karla Günthera w trakcie pogrom Żydów, w "czarny czwartek" 19 listopada 1942 roku.

Został przypuszczalnie pochowany przez swojego przyjaciela pisarza Izydora Friemana na cmentarzu żydowskim, dziś już nieistniejącym.

Twórczość Brunona Schulza - zarówno plastyczna, jak i pisarska - to opowieść o jego własnych słabościach, zawiłościach psychiki, obsesjach, pasjach i kompleksach. Artysta cierpiał na agorafobię, był odludkiem, człowiekiem bardzo małomównym, uchodził za dziwaka. Popadał w stany depresyjne, często chorował. Ucieczką i ocaleniem była dla niego twórczość.

Twórczość Brunona Schulza znajdowała się w trójkącie oddziaływań trzech kultur: żydowskiej, polskiej i niemieckiej. Zalicza się ją do prozy poetyckiej - nasyconej liryzmem, fantastyką, zawierającej przetworzone realia życia Drohobycza.

Utwory autora to: "Sklepy cynamonowe" (1934), "Sanatorium pod klepsydrą" (1937).