Tadeusz Różewicz - biografia

Tadeusz Różewicz (1921-) - poeta, prozaik, dramaturg.

Tadeusz Różewicz urodził się 9 X 1921 r. w Radomsku. Jako poeta debiutował w 1938 roku w prasie młodzieżowej. W czasie okupacji Tadeusz Różewicz pracował fizycznie, a jednocześnie kończył tajny kurs szkoły podchorążych. W latach 1943-44 walczył w oddziałach partyzanckich Armii Krajowej. W 1944 roku ukazał się zbiór poezji i opowiadań Tadeusza Różewicza, zatytułowany "Echa leśne". Po zakończeniu wojny Tadeusz Różewicz ukończył historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Zamieszkał w Gliwicach, a później we Wrocławiu. Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

Utwory Tadeusza Różewicza prezentują jego własną, odmienną od tradycyjnych koncepcję teatru. Można się tutaj dopatrywać wpływów awangardy paryskiej, jednak teatr Tadeusza Różewicza jest autobiograficzny i posiada silne wpływy tradycji polskiej. To teatr realistyczny, fragmentaryczny, poetycki; teatr absurdu.

Tadeusz Różewicz ze względu na swą datę urodzenia należy do pokolenia Kolumbów. Nazwa ta pochodzi od tytułu powieści Romana Bratnego "Kolumbowie rocznik 20.". Młodość tego pokolenia przypadła na lata wojny i okres wyzwolenia. Jako młodzi ludzie zostali okaleczeni moralnie, przeżycia związane z wojną przyspieszyły ich proces dojrzewania. Są to poeci "apokalipsy spełnionej".

W utworach Tadeusza Różewicza rysuje się problem dewaluacji wszelkich wartości w zniszczonym przez drugą wojnę światową świecie. Do głosu dochodzi niemożność przystosowania się do pozbawionej kanonu wartości rzeczywistości. Pojawiają się również motywy śmierci, kryzysu sztuki, religii, filozofii i człowieczeństwa.