Maria Dąbrowska - biografia

Maria Dąbrowska (1889-1965)

Powieściopisarka, nowelistka, autorka dramatów, esejów i wspomnień.

Urodziła się 6 października 1889r. w Russowie niedaleko Kalisza. Wychowała się w zubożałej rodzinie szlacheckiej. Jej ojciec, Józef Szumski był uczestnikiem Powstania Styczniowego 1863r . Po jego upadku został administratorem ziemskim. W latach 1901-1905 Dąbrowska pobierała nauki w prywatnej szkole Heleny Semadeniowej, potem uczęszczała do gimnazjum dla dziewcząt. Następnie przeniosła się do Warszawy, gdzie przebywała do 1907r. Studiowała socjologię, filozofię i nauki przyrodnicze w Lozannie i w Brukseli.

W 1910 r. wróciła do Kalisza, gdzie otrzymała posadę nauczycielki geografii. Współpracowała z czasopismami: "Gazeta Kaliska" i "Zaranie".

W 1913r. wyjechała do Londynu na stypendium ufundowane przez Towarzystwo Kooperantów. Zadebiutowała po powrocie na łamach "Echa Literacko-Artystycznego" - opowiadaniem "We Francji... ziemi cudzej".

W czasie I wojny światowej zaangażowała się w działalność patriotyczną, rozwijanie ruchu ludowego. Współpracowała z czasopismami "Chłopska Sprawa" i "Polska Ludowa". Była sympatyczką ruchu ludowego i spółdzielczego. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości pracowała w Ministerstwie Rolnictwa i Reform Rolnych. Pomagała w rozwoju szkolnictwa na wsi. Okres okupacji hitlerowskiej spędziła w Warszawie. Zaangażowała się w działalność konspiracyjną. Brała udział w powstaniu warszawskim. W 1957 r. otrzymała tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Warszawskiego. Była wielka lokalna patriotką. O Kaliszu wypowiadała się z wielką miłością. W 1960 roku została honorową mieszkanką tego miasta. Zmarła 19 maja 1965r.