[Coś ty Atenom zrobił, Sokratesie...]

W wierszu "Coś ty Atenom zrobił, Sokratesie..." Cyprian Kamil Norwid ukazuje, w jaki sposób ludzkość traktuje swoich bohaterów. Wielkie postaci historyczne przekraczają swoją epokę, ale poniżenie i cierpienie są ceną, jaką wybitna jednostka musi za życia zapłacić za swoją ponad przeciętność.

Dopiero po wielu latach świat docenia ich geniusz i oryginalność myśli, dopiero wtedy wielbi, składa hołdy i stawia pomniki. Efektem tego uznania są późniejsze ekshumacje, powtórne pogrzeby, które odbywają się już z należnymi bohaterowi honorami. Miejsce pochówku wybierane jest starannie, by oddać po wielu latach szacunek i hołd filozofowi, żołnierzowi, artyście, odkrywcy (to ludzkość skazuje na śmierć Sokratesa, na wygnanie Dantego i Napoleona). Tragizm sytuacji polega na tym, iż wszyscy wielcy ludzie nie pasują do świata, w którym żyją, świat ten ich nie rozumie i nie docenia. Odwaga w głoszeniu własnych poglądów, bunt przeciw konwenansom i stereotypom, przełamywanie barier nie może liczyć na przychylność przeciętnych ludzi. Wszystko, co nowe, spotyka się jedynie z pogardą i lekceważeniem.

Wymowa wiersza "Coś ty Atenom zrobił, Sokratesie..." kojarzy się z sytuacją samego Cypriana Kamila Norwida, niezrozumianego, odrzuconego przez współczesnych.







Podręczniki i lektury - kup i sprzedaj korzystając z naszych darmowych ogłoszeń.