Testament mój

Utwór Juliusza Słowackiego "Testament mój" został napisany na przełomie 1839 i 1840 roku. Juliusz Słowacki w testamencie poetyckim wyraził swoją ostatnią wolę, zawarł polecenia dla przyjaciół, dla narodu. Podmiot liryczny (poeta) z żalem mówi się o swoim osamotnieniu, niezrozumieniu jego poezji w czasach mu współczesnych.

W "Testamencie moim" występuje wątek osobisty i patriotyczny. Poeta zdaje sobie sprawę z faktu, że jego życie przemija, że w przyszłości może o nim nikt nie pamiętać:

"Nie zostawiłem tutaj żadnego dziedzica

Ani dla mojej lutni - ani dla imienia."

Poeta, będąc u kresu swego życia, dokonuje rozliczenia z przeszłością, zwraca uwagę na swój patriotyzm. Z powodu utraty wolności przez ojczyznę, sam cierpiał. Musiał przebywać na emigracji, rozstać się z matką, nigdy nie czuł się wolnym człowiekiem. Uważa patriotyzm za wartość najważniejszą dla wszystkich Polaków. Zachęca ich do podjęcia walki i wolność ojczyzny:

"Lecz zaklinam - niech żywi nie tracą nadziei

I przed narodem niosą oświaty kaganiec;

A kiedy trzeba - na śmierć idą po kolei,

Jak kamienie przez Boga rzucane na szaniec."

Juliusz Słowacki nie zostawił po sobie spadkobiercy, jednak wierzy, że jego utwory przyczynią się do wychowania młodych patriotów.





Podręczniki i lektury - kup i sprzedaj korzystając z naszych darmowych ogłoszeń.