Juliusz Słowacki - charakterystyka twórczości

Juliusz Słowacki, obok Adama Mickiewicza i Zygmunta Krasińskiego, zaliczany jest do grona ,,trzech wieszczów romantycznych". Pierwsze jego zachowane utwory pochodzą z 1825 roku. Wczesna twórczość Słowackiego to tłumaczenia Alphones'a de Lamartine i Thomasa Moore'a. Duży wpływ na twórczość poety wywarli Byron i Mickiewicz.

W warszawskim okresie twórczości (1829 - 1831) powstało kilka powieści poetyckich: Szanfary, Hugo, Mnich, Żmija (utwór rozpoczęty w Warszawie, ukończony na emigracji) oraz dwa utwory sceniczne: Mindowe i Maria Stuart. W 1830 roku Antoni Odyniec opublikował w piśmie ,,Melitele” powieść ,,Hugo”. Poeta nie otrzymał przychylnych recenzji.

Przez krótki czas Słowacki był obserwatorem powstania listopadowego. Napisał wtedy trzy patriotyczne utwory: Oda do wolności, Hymn, Kulig, które przyniosły popularność nieznanemu dotychczas poecie. Utwory te nacechowane były kultem wolności, zagrzewały do walki.

W marcu 1831 roku Słowacki wyruszył z misją dyplomatyczną do Londynu, po jej wypełnieniu osiedlił się w Paryżu. Tutaj napisał ostatnią powieść poetycką - Lambro. W 1832 roku wydano w Paryżu dwa tomy Poezji Słowackiego. Twórczość Słowackiego została negatywnie oceniona przez środowisko emigracji. W dużym stopniu wpłynęła na to opinia Adama Mickiewicza. Krytykowany Słowacki podjął decyzję o wyjeździe do Genewy.

W okresie szwajcarskim powstały następujące utwory: Kordian (1834) - dramat o spisku i powstaniu listopadowym, Horsztyński (1835), Balladyna (1834) - dramat fantastyczny wysnuty z baśniowych dziejów Polski, nawiązujący do wzorców szekspirowskich.

W okresie tym powstało też wiele liryków - Rozłączenie (1835).

W 1836 roku Słowacki wybrał się w podróż na Wschód. Wrażenia z podróży przyniosły poecie materiał do powstania nowych utworów: ,Hymn (Smutno mi, Boże) (1836), Anhelii (1837), Podróż do Ziemi Świętej z Neapolu (1836 -1837), oraz ,Grób Agamemnona (1839).

Od lipca 1837 roku do grudnia 1838 roku Słowacki przebywał we Florencji. Powstały wtedy kolejne utwory:

Poema Piasta Dantyszka herbu Leliwa o piekle ,Ojciec zadżumionych, Wacław.

Następnie poeta powrócił do Paryża, w którym przebywał do końca życia. W 1841 roku ukazał się poemat ,Beniowski. Rok późnej Słowacki przystąpił do towiańczyków. Dość szybko wystąpił z ,,Koła”, jednak ostatni okres twórczości wskazuje na wpływ idei mistycznych - utwory Genesis z Ducha (1844), Poemat filozoficzny (tytuł nadany przez wydawców). W latach 1845-1848 Słowacki pisał poemat historiozoficzny Król-Duch, którego I rapsod ukazał się w 1847 roku.

Od 1845 roku Słowacki chorował na gruźlicę. Zmarł w 1849 roku, został pochowany na cmentarzu Montmarte w Paryżu. W 1927 roku prochy poety sprowadzono do Polski i złożono w krypcie na Wawelu.