Granica

Powieść Zofii Nałkowskiej "Granica" powstała w okresie międzywojennym. Utwór opowiada o życiu prywatnym i karierze Zenona Ziembiewicza. Jego losy ukazane są na tle stosunków społecznych i obyczajowości sanacyjnej Polski.

Uwikłanie się Zenona w romans z Justyną Bogutówną jest przyczyną jego klęski osobistej i zawodowej. Młody inteligent o ziemiańskim pochodzeniu uwodzi ubogą dziewczynę, w wyniku tej znajomości Justyna zachodzi w ciążę. Z powodu różnic klasowych Zenon nie zamierza wiązać się z dziewczyną. Ujawnienie romansu grozi skandalem obyczajowym i zaprzepaszczeniem obiecującej kariery.

Zenon planuje małżeństwo z Elżbietą Biecką, swoją młodzieńczą miłością. Odtrącona przez Zenona Justyna usuwa ciążę. Ziembiewicz żeni się z Elżbietą, lecz jego problemy wynikające ze znajomości z Bogutówną nie kończą się. Wiedziony poczuciem odpowiedzialności, wspólnie z żoną stara się wspomagać swą byłą kochankę. Za ich wstawiennictwem Justyna otrzymuje posadę w sklepie, z której jednak szybko rezygnuje. Nie może pogodzić się z zaistniałą sytuacją, popada w załamanie nerwowe. Konsekwencją jej obłędu jest wtargnięcie do gabinetu Zenona i oblanie go kwasem. Skompromitowany Ziembiewicz popełnia samobójstwo.

Kontekst przedstawionych w "Granicy" wydarzeń sugeruje, że są one zdeterminowane przez ówczesne realia obyczajowe, stereotypy i role społeczne bohaterów. Zofia Nałkowska poddaje swoje postacie dogłębnej analizie, prezentuje skomplikowany obraz natury ludzkiej, psychologiczne i moralne konsekwencje uwarunkowanych kulturowo i obyczajowo życiowych wyborów. Powieść "Granica" stanowi oskarżenie społeczeństwa, opartego na przeciwieństwach i podziałach klasowych. Schematy, w jakich funkcjonują bohaterowie, są źródłem wielu osobistych tragedii.





Podręczniki i lektury - kup i sprzedaj korzystając z naszych darmowych ogłoszeń.